اخبار بازی

رتروگیم؛ لوازم جانبی و قابلیت‌های خاص کنسول Nintendo 64 –

در این قسمت از رتروگیم قصد داریم نگاهی داشته باشیم به یکی از جذاب‌ترین کنسول‌های تاریخ یعنی Nintendo 64 و 10 خصوصیت خاص آن.

کنسول Nintendo 64 یکی از تاثیرگذارترین کنسول‌های تاریخ به شمار می‌آید که استانداردهای تازه‌ای را در صنعت بازی‌های ویدیویی ایجاد کرد. این کنسول در سال 1996 عرضه گردید و با ورود به دنیای سه بعدی بازی‌ها و عرضه‌ی عناوینی همچون Mario 64 و The Legend of Zelda: Ocarina of Time، رنگ و لعاب تازه‌ای به دنیای رنگارنگ عناوین Nintendo بخشید.

حال امروز قصد داریم نگاهی داشته باشیم به 10 مورد از خصوصیات خاص این کنسول که آن را از دیگر کنسول‌های نسل پنجمی متمایز می‌کند.

کنسول Nintendo 64 از لوازم جانبی فرست پارتی و ترد پارتی فراوانی برخوردار بود و از بین تمام آن‌ها قطعا Expansion Pack یکی از مهم‌ترین و برجسته‌ترین آن‌ها محسوب می‌شود که تفاوت بزرگی در سیکل زندگی این کنسول و عناوین آینده‌ی آن ایجاد کرد.

امروزه اکثرا مشاهده می‌کنیم که کنسول‌ها در ادیشن‌های مختلف عرضه می‌گردند و هر کدام از آن‌ها یک قابلیت جدید را به آن کنسول اضافه می‌کنند اما در گذشته و به علت طراحی جذاب کنسول N64 شما می‌توانستید با یک قطعه، سخت‌افزار کنسول خود را ارتقا دهید! کنسول Nintendo 64 از امکان ارتقای رم از 4mb به 8mb برخوردار بود. شما برای این کار باید Expansion Pack این کنسول را خریداری می‌کردید که شامل یک قطعه‌ی قرمز کوچک بود که با اتصال آن به کنسول رم آن را به 8mb ارتقا می‌داد.

این پک گسترش دهنده با ارتقای حافظه، امکان ساخت عناوین بزرگ‌تر و پر جزئیات‌تر را به سازندگان می‌داد به عنوان مثال بازی Donkey Kong 64 از محتوای بسیار زیادی برخوردار بود به طوری که در سال 2008 رکورد گینس بیشترین تعداد Collectible را با تعداد 3,821 به نام خود ثبت کرده بود.

عناوین دیگری از جمله The Legend of Zelda: Majora Mask نیز از میزان محتوای بسیار بیشتری نسبت به عناوین استاندارد این کنسول برخوردار بودند که البته برای تجربه‌ی آن‌ها نیاز به پک گسترش دهنده‌ی این کنسول داشتید.

کنسول‌های دستی Gameboy و Gameboy Color دارای عناوین جذاب و خاطره‌انگیزی از فرنچایز Pokemon بودند و تجربه‌ی آن‌ها روی یک تلویزیون می‌توانست لذت آن را چندین برابر کند. کنسول N64 و Transfer Pak آن، توانایی برآورده کردن این خواسته را داشتند.

این کنسول از لوازم جانبی جذاب و زیادی برخوردار بود و یکی از آن‌ها Transfer Pak نام داشت. این وسیله جانبی در سال 1999 عرضه شد و قابلیت‌های بسیار جذابی را با خود به همراه آورد. شما با استفاده از این دستگاه قادر بودید برخی کارتریج‌های کنسول‌های Gameboy و Gameboy Color را در کنسول Nintendo 64 خود اجرا کنید.

این دستگاه همراه با اولین نسخه‌ی Pokemon Stadium عرضه گردید و می‌توان گفت این عنوان بیشترین استفاده را از قابلیت‌های این دستگاه می‌برد و برخی از قابلیت‌ها و عملکرد آن‌ها شباهت‌هایی به PocketStation سونی دارد به طوری که شما با اتصال این دستگاه قادر به داد و ستد Pokemonهای خود بکنید، آیتم‌های خود را به Pokemon Stadium انتقال دهید و یا عناوین Pokemon کنسول‌های Gameboy را با استفاده از آن اجرا کنید.

برای این کار باید در بازی Pokemon Stadium به محیط Gameboy Tower وارد می‌شدید و از آن جا قادر به اجرای عناوینی همچون Pokemon Red، Pokemon Blue و یا Green بودید.

به طور کلی Transfer Pak را می‌توان یک وسیله‌ی جانبی جذاب دانست که بسیار جلوتر از زمان خود بود و خصوصیات متمایز کننده‌ای را در خود جای داده بود.

ایده‌ی موشن کنترل و توانایی کنترل بازی‌ها با حرکات بدن در آن دوره برای بسیاری همچون یک رویا بود و در حالی که بسیاری از کمپانی‌ها و شرکت‌های ترد پارتی سعی بر ساخت این دسته از وسایل جانبی کرده بودند اما همچنان راه زیادی تا کامل کردن آن‌ها و رسیدن به پتانسیل کامل این تکنولوژی داشتند. در بین این کمپانی‌ها و محصولات، Tilt Pak شرکت Pelican Accessories که برای کنسول N64 تولید شده بود را می‌توان یک قدم به سمت تکامل این تکنولوژی به شمار آورد.

در قسمت‌های پیشین رتروگیم درباره‌ی لوازم جانبی موشن کنترل مختلفی صحبت کردیم که اکثرا از نقص‌های زیادی برخوردار بودند. کمپانی‌های زیادی در دهه‌ی نود سعی بر ساخت لوازم جانبی موشن کنترل برای کنسول‌های مختلف کردند و یکی از آن‌ها Pelican Accessories بود.

در حالی که بسیاری تصور می‌کنند Wii اولین کنسول نینتندو بود که از موشن کنترل بهره‌مند بود باید بگویم که در اشتباه هستید، کمپانی Pelican Accessories یک اکسسوری غیر لایسنس شده به نام The Tilt Pak را برای کنسول Nintendo 64 ساخت. این وسیله جانبی به کنترلر این کنسول متصل می‌شد و شناسایی حرکات دست آن را در بازی به صورت ورودی‌های کنترلر اعمال می‌کرد.

همانطور که در گذشته گفته بودم، این دسته از لوازم جانبی کنسول‌ها با وجود آن که سعی بر پیشرفت در چگونگی تجربه‌ی بازی‌ها داشتند اما هنوز بسیار خام و پر از نقص‌های مختلف بودند اما این دستگاه با وجود آن که دارای برخی مشکلاتی بود اما بسیارخوب کار یک موشن کنترل را انجام می‌داد و در آن دوره بسیاری از خریدارانش را متعجب و هیجان‌زده کرد.

اگر در آن دوره به کسی می‌گفتیم که ویبره و لرزش دسته در آینده یک تکنولوژی پایه و یک استاندارد بسیار معمول در صنعت گیمینگ محسوب می‌شود بسیاری با ناباوری نگاهتان می‌کردند. در نسل پنجم بسیاری از کنسول‌ها از جمله PlayStation نیز در ابتدا از این قابلیت برخوردار نبودند تا زمانی که در سال 1997 اولین Dual Shock به بازار عرضه شد. نینتندو نیز در همان سال Rumble Pak خود را روانه‌ی بازار کرد که حسابی برای خریداران هیجان انگیز بود. حقیقتا همیشه کنترلر کنسول N64 و امکان اتصال لوازم جانبی مختلف به آن برایم به شدت جذاب بوده است.

در حالی که امروزه ویبره و لرزش کنترلرها یک خصوصیت عادی و استانداردی ابتدایی به شمار می‌آید اما در گذشته چنین نبود. زمانی که سونی از کنترلر Dual Shock خود رونمایی کرد با واکنش‌های بسیار مثبتی روبه‌رو شد و امروزه بسیاری آن را اولین کنترلری می‌دانند که از قابلیت لرزش برخوردار بوده است اما در واقع این نینتندو بوده است که برای اولین بار از این قابلیت استفاده کرده است.

نینتندو با عرضه‌ی بازی Star Fox 64 در سال 1997 یک وسیله جانبی جذاب به نام Rumble Pak را نیز همراه با آن به صورت یک باندل به فروش می‌رساند و قرار بود این اکسسوری در ابتدا نام Jolting Pak را به خود اختصاص دهد که در آخر تغییر کرد. این اکسسوری به دو عدد باتری AAA نیاز داشت و به درگاه کارتریج کنترلر متصل می‌شد. این وسیله جانبی با استقبال بسیارخوبی روبه‌رو شد به طوری که بسیاری از سازندگان در عناوین آینده‌ی خود پشتیبانی از این اکسسوری را نیز در نظر گرفتند.

البته Rumble Pak مشکلاتی را نیز به وجود می‌آورد به عنوان مثال عناوینی که از حافظه‌ی Controller Pak( در ادامه‌ی مقاله به این وسیله جانبی نیز خواهیم پرداخت) پشتیبانی می‌کردند، به دلیل اشغال شدن درگاه کنترلر دیگر قادر به ذخیره کردن بازی‌ها نبودند. لازم به ذکر است که این اکسسوری علاوه بر Nintendo 64 از کنسول‌های دستی Nintendo DS و Nintendo DS Lite نیز پشتیبانی می‌کرد.

در نهایت با تمام این صحبت‌ها همچنان این وسیله جانبی یکی از برترین و محبوب‌ترین وسیله‌های جانبی ‌ کنسول Nintendo 64 به شمار می‌آید و یک قدم بزرگ در راستای تبدیل شدن استفاده از آن به یک استاندارد پایه در صنعت بازی‌های ویدیویی بود.

این سرویس آنلاین همچون Nintendo 64 DD تنها در ژاپن در دسترس قرار گرفت و همراه با یک دیسک مغناطیسی برای این نسخه از کنسول عرضه شد. شما با اتصال و خرید اشتراک در آن قادر به مکالمه به صورت ایمیل، بازی آنلاین و حتی دنبال کردن اخبار تازه‌ی نینتندو بودید.

وقتی اسم سرویس‌ها و کلاینت‌های آنلاین در صنعت بازی‌های ویدیویی می‌آید بسیاری از فروشگاه‌هایی همچون PlayStation Store و Steam و یا سرویس‌هایی همچون Xbox Live و PlayStation Network یاد می‌کنند اما جالب است بدانید که در دوره‌ای که اینترنت و فضای متعلق به آن همچنان به طور کامل کشف نشده بود، نینتندو سرویس آنلاینی به نام Randnet را به طور اختصاصی برای Nintendo 64 DD در ژاپن به راه انداخت و دیسک آن را به همراه این کنسول به فروش رساند.

این سرویس آنلاین عملکردی مشابه به بسیاری از سرویس‌های امروزی داشت. کاربران در آن از قابلیت‌هایی همچون خرید آنلاین بازی‌ها، تجربه‌ی آنلاین برخی عناوین و حتی دسترسی به بتای برخی از بازی‌هایی که در آینده منتشر می‌شدند را دارا بودند. علاوه بر این خصوصیات، این سرویس به شما اجازه‌ی سرچ و گشت و گذار در اینترنت را می‌داد که امری بسیار برجسته و خاص بود.

Doctor V64 یک اکسسوری بسیار کارآمد بود که البته تا حدودی باعث رواج کپی رایت بازی‌ها شد. شما می‌توانستید یک کارتریج را از دوستتان قرض بگیرید، آن را بک آپ بگیرید و یا روی یک CD رایت کنید و به صورت رایگان به تجربه‌ی آن بپردازید.

همانطور که می‌دانید کنسول Nintendo 64 همچنان از کارتریج‌ها پشتیبانی می‌کرد در حالی که رقیب آن یعنی PlayStation از یک CD-Rom داخلی برخوردار بود که توانایی اجرای فایل‌های MP3 را نیز داشت. از همین رو کمپانی Bung Enterprise تصمیم گرفت یک اکسسوری با نام Doctor V64 را برای کنسول Nintendo 64 ساخته و در سال 1996 عرضه کند(این کمپانی در گذشته نیز برای کنسول‌های دیگر نینتندو و حتی Sega Genesis نیز چنین وسایل جانبی‌ای تولید کرده بود و تا حدودی نامش را بر زبان‌ها انداخته بود).

این دستگاه دارای یک CD-ROM با اتصال به درگاه Expansion این کنسول، امکان اجرای فایل‌های صوتی و تصویری را فراهم می‌کرد. علاوه بر این قابلیت برجسته‌ی این دستگاه، امکان استخراج اطلاعات از کارتریج یا به اصطلاح ROM بازی و انتقال آن به یک دیسک بود. همچنین Doctor V64 از توانایی بک آپ گرفتن از کارتریج‌ها و اجرای مستقیم آن‌ها را نیز برخوردار بود. این اکسسوری به شدت با واکنش‌های مثبت روبه‌رو شد به طوری که حدود دو سال بعد این کمپانی یک نسخه‌ی دیگر از آن با نام Doctor V64 Jr نیز تولید کرد.

کد تقلب همیشه بخشی جذاب از تجربیات بسیاری از ما در دوران کودکی بوده است و برخی از بازی‌ها به شدت این موضوع را برای تجربه‌ی سرگرم‌کننده‌تر می‌طلبیدند. کنسول N64 نیز از این قابلیت برخوردار بوده است و شما با خرید کارتریج‌های GameShark ‌می‌توانستید به کدهای تقلب بسیاری از عناوین این کنسول دسترسی پیدا کنید.

GameShark یک کمپانی تولید کننده‌ی کارتریج‌ها و دیسک‌های محتوی کد‌های تقلب بود که در سال 1997 این دسته از کارتریج‌ها را برای کنسول Nintendo 64 نیز عرضه کرد. عملکرد این کارتریج‌ها به این صورت بود که با قرار دادن آن در درگاه کارتریج کنسول، شما قادر به انتخاب کد تقلب مورد نظر خود از طریق منوی ارائه شده بودید و پس از لود کردن این کد‌ها در کنسول و اجرای بازی خود، این کدها تقلب تاثیر خود را در بازی اعمال می‌کردند.

این کمپانی برای کنسول‌هایی از جمله Game Boy، Game Boy Color، Playstation و PlayStation 2 نیز از این دسته محصولات تولید کرده بود اما در آخر به دلیل ورشکستگی به کلی از این بازار خارج شد و در حال حاضر این برند به کمپانی چینی Mad Catz تعلق دارد.

به طور کلی کارتریج‌های GameShark در آن دوره بسیار محبوب بودند و تجربه‌ی بازی‌ها را برای بسیاری جذاب‌تر کردند.

اگر تا قبل از نسل هفتم گیمینگ را آغاز کرده باشید، قطعا با مموری کارت‌ها و دردسر از دست رفتن سیوها در آن‌ها آشنا هستید. نینتندو نیز در ابتدای کار کنسول جدید خود یعنی N64، از این تکنولوژی بهره می‌برد اما از آن‌جایی که داریم درباره‌ی نینتندو صحبت می‌کنیم می‌دانیم که آن‌ها با ایده‌های جدید کار را برای کاربرانشان راحت‌تر کردند. نینتندو پس از مدتی بازی‌های خود را روی کارتریج‌هایی با قابلیت ذخیره‌ی بازی در آن‌ها عرضه کرد که نیاز به این مموری کارت‌ها و دردسر خرابی یا از دست رفتن سیوهای بازی‌ها را از بین برد.

در ابتدای عرضه‌ی کنسول Nintendo 64 بسیاری از بازی‌ها برای ذخیره شدن نیازمند یک مموری کارت به نام Controller Pak بودند. این مموری کارت شباهت زیادی به مموری کارت‌های کنسول‌هایی همچون PlayStation دارد و به کنترلر Nintendo 64 متصل می‌شدند. بالاتر درباره‌ی Rumble Pak صحبت کردیم و از آن جایی که آن اکسسوری نیز به پشت کنترلر متصل می‌شود شما قادر به استفاده از آن در برخی از بازی‌های ابتدایی‌تر این کنسول نبودید چون امکان ذخیره‌ی بازی را از بین می‌برد.

در حالی که در ابتدای عرضه، این اکسسوری با استقبال بسیارخوبی روبه‌رو شد و حتی به یک “باید” برای تجربه‌ی برخی بازی‌ها تبدیل شده بود اما پس از گذشت مدتی آرام آرام از محبوبیت آن کاسته شد و دلیل آن نیز سری جدیدی از کارتریج‌های نینتندو بودند که امکان ذخیره‌ی بازی را درون خود کارتریج فراهم می‌کردند از همین رو خرید این اکسسوری و نیاز به آن را تقریبا بی معنا کردند.

نینتندو قطعا برخی از جذاب‌ترین طراحی‌های کنسول‌ها را به خود اختصاص داده است مخصوصا با آخرین کنسول‌شان یعنی سوییچ که یک طراحی هایبرید و جذاب دارد. کنسول N64 نیز از این دسته کنسول‌ها بود و در حالی که ارگونومی کنترلر آن تعریف چندانی نداشت اما همچنان در زمینه‌ی طراحی ظاهری یکی از خاص‌ترین کنترلرهای کنسول‌های خانگی را تا امروز به خود اختصاص داده است.

شخصا اعتقاد دارم نینتندو برخی از هوشمندانه‌ترین و جذاب‌ترین کنسول‌ها را در طول تاریخ خودش به بازار جهانی عرضه کرده است به طوری که یک زیبایی خاصی را در خود جای می‌دهد که به خوبی با دنیای زیبای عناوین نینتندو منطبق است. کنسول Nintendo 64 نیز از این قاعده مستثنی نبود و نینتندو از طراحی هوشمندانه‌ای در این کنسول استفاده کرده بود و همانطور که در طول مقاله مشاهده کردید این طراحی هوشمندانه منجر به پتانسیل فوق‌العاده‌ی این کنسول و در نتیجه برخوردار بودن آن از طیف وسیعی از لوازم جانبی جذاب و خاص بود.

اما در طول سال‌های زندگی این کنسول نینتندو نسخه‌های شفاف و رنگی جذابی را نیز از آن عرضه کرده است که فروش به شدت خوبی را نیز تجربه کرده‌اند. این نسخه از کنسول‌ها همراه با کنترلرهایی با طراحی‌های مشابه در رنگ‌های بنفش، قرمز، آبی و… عرضه گردیدند و با استقبال بسیارخوبی از طرف مخاطبان این کمپانی مخصوصا کودکان دریافت کردند.

در حالی که باندل‌ها و طراحی جذاب و اختصاصی کنسول‌ها در چند نسل اخیر بسیار عادی شده است اما در آن دوره این اقدام نینتندو منجر به محبوبیت بیش از پیش این کنسول در جامعه‌ی طرفدارانش و به طور کلی جامعه‌ی گیمینگ شد.

Nintendo
عنوان Hey You, Pikachu سعی کرد تجربه‌ی بازی‌ها را به مرحله‌ی جدیدی از تعامل برساند و حقیقتا ایده‌ی بسیار جذابی هم داشت اما متاسفانه به دلیل محدودیت‌های تکنولوژی در آن دوره هنوز آماده‌ی پذیرایی از این ایده‌ی جذاب را به طور کامل نداشت.

این کنسول امکان مکالمه با Pikachu را در بازی Hey You, Pikachu را فراهم می‌کرد! این بازی در سال 1998 در ژاپن و در سال 2000 در آمریکای شمالی عرضه گردید و با وجود آن که با انتقادهای متعددی از جمله دقیق نبودن سیستم تشخیص صدا و ضعف میکروفون روبه‌رو شد اما همچنان یک ایده و کانسپت بسیار هیجان انگیز را در خود گنجانده بود.

بازی از آن جایی آغاز می‌شود که پروفسور Oak دستگاهی به نام PokeHelper را به پلیر می‌دهد تا آن را امتحان کند و کانسپت کلی این بازی نیز حول و محور همین موضوع جریان دارد. این بازی همراه با یک عدد وسیله جانبی Voice Recognition Unit(VRU) عرضه گردید که به پلیر‌ها اجازه می‌داد با استفاده از یک میکروفون با Pikachu ارتباط برقرار کند.

لازم به ذکر است که وسیله جانبی VRU علاوه بر این بازی، با عنوان Densha De Go! 64 نیز سازگار بود که البته همانند بازی Hey You, Pikachu به صورت باندل عرضه نمی‌شد. در کل این ایده در حالی که در زمان خودش کانسپت بسیار جذابی بود اما تا حدودی ناقص به بازار بازی‌های ویدیویی معرفی شد و نتوانست آن‌طور که باید و شاید خودی نشان دهد ولی باز هم نینتندو توانست با ایده‌های خاص خودش و پتانسیل بالای کنسول N64 یک تجربه‌ی متفاوت را خلق کند.

کنسول Nintendo 64 قطعا یکی از تاثیر گذارترین و خاطره‌انگیزترین کنسول‌های تاریخ گیمینگ محسوب می‌شود و ما امروز مروری کردیم بر 10 مورد از خصوصیات و لوازم جانبی خاص آن. شخصا از بین کنسول‌های نینتندو، Game Boy Color و Nintendo Switch را داشته‌ام و هر دوی آن‌ها مخصوصا سوییچ جزو جذاب‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین کنسول‌های من بوده‌اند.

شما نیز خاطرات خود با کنسول‌ Nintendo 64 و به طور کلی تجربیات خود با کنسول‌ها و عناوین نینتندو را در بخش نظرات به اشتراک بگذارید.

Mohsenj74Just GOD OF WAR
بازگشت به لیست

پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.